Uziemienie z rury wodnej

Zadanie uziemienia elektrostatycznego polega na zmniejszeniu ryzyka powstania wybuchu palnych substancji, na wynik przeskoku iskry elektrostatycznej. Powszechnie daje się go w zakresie transportu i obróbki palnych gazów, proszków i cieczy.

Uziemienie elektrostatyczne może zawierać różną formę. Najjaśniejsze oraz najmniej skomplikowane modele koncentrują się z zacisku uziemiającego a z przewodu. Bardziej rozwinięte i rozbudowane technologicznie są wyposazone w zespół ochron stanu uziemienia, dzięki któremu dopuszczalne jest dozowanie lub transport produktu, wtedy gdy uziemienie zostało w ścisły sposób podpięte.

Uziemienia elektrostatyczne najczęściej są łączone w toku załadunku lub rozładunku cystern kolejowych, drogowych, zbiorników, beczek, tzw. big-bagów czy elementów instalacji procesowych.

W zysku napełniania lub opróżniania zbiorników o różnej zawartości (np. zbiorników z proszkami, granulatami, cieczami) mogą powstać groźne naładowania elektrostatyczne. Źródłem ich stanięcia prawdopodobnie istnieć dodatkowo mieszanie, pompowanie lub rozpylanie substancji łatwopalnych. Ładunki elektryczne powstają poprzez kontakt lub wyróżnianie się poszczególnych cząstek. Wielkość ładunku elektrycznego będzie uzależniona od własności elektrostatycznych powierzchni, które się ze sobą kontaktują. W efekcie bliskiego i szybkiego związku z uziemieniem lub nienaładowanym celem może powstać krótki impuls prądowy, który będzie odpowiedzialny w postaci iskry. Brak opieki nad rozładowaniem iskrowym może tworzyć zapłon mieszaniny alkoholi i powietrza, co świadczy eksplozję lub duży wybuch. Uziemienie elektrostatyczne "electrostatic earthing" eliminuje niebezpieczeństwo wybuchu, dzięki kontrolowanemu odprowadzaniu ładunków elektrostatycznych.