Uziemienie cial naelektryzowanych

Zadanie uziemienia elektrostatycznego liczy na zminimalizowaniu ryzyka powstania wybuchu palnych substancji, na koniec przeskoku iskry elektrostatycznej. Najczęściej bierze się go w zakresie transportu i obróbki palnych gazów, proszków i cieczy.

Uziemienie elektrostatyczne może stanowić nową formę. Najniższe i kilka skomplikowane modele umieszczają się z zacisku uziemiającego również z przewodu. Bardziej zaawansowane i rozbudowane technologicznie są wyposazone w sposób ochronie stanu uziemienia, dzięki któremu możliwe jest dozowanie lub transport produktu, to kiedy uziemienie zostało w właściwy sposób podpięte.

Uziemienia elektrostatyczne najczęściej są brane w procesie załadunku lub rozładunku cystern kolejowych, drogowych, zbiorników, beczek, tzw. big-bagów czy elementów instalacji procesowych.

W efekcie napełniania lub opróżniania zbiorników o różnej zawartości (np. zbiorników z proszkami, granulatami, cieczami) mogą powstać groźne naładowania elektrostatyczne. Źródłem ich powstania potrafi być również mieszanie, pompowanie lub rozpylanie substancji łatwopalnych. Ładunki elektryczne powstają poprzez kontakt lub rozliczanie się poszczególnych cząstek. Wielkość ładunku elektrycznego będzie zależna od własności elektrostatycznych powierzchni, jakie się ze sobą kontaktują. W wyniku naturalnego i nagłego związku z uziemieniem lub nienaładowanym przedmiotem może powstać krótki impuls prądowy, który będzie odpowiedzialny w istoty iskry. Brak opieki nad rozładowaniem iskrowym może wywoływać zapłon mieszaniny alkoholi i powietrza, co świadczy eksplozję lub niebezpieczny wybuch. Uziemienie elektrostatyczne "electrostatic earthing" eliminuje niebezpieczeństwo wybuchu, dzięki kontrolowanemu odprowadzaniu ładunków elektrostatycznych.